zondag 29 augustus 2010

Week 2 Muchas cosas a contar

Hola gentes!

Week 2 was mijn weekje wel hoor! Er is enorm veel gebeurd deze week dus had ik geen tijd om eerder te schrijven maar nu maak ik graag een beetje tijd voor jullie!
Jullie wisten al dat ik me niet zo goed voelde in mijn gastgezin. Wel, dit verbeterde er niet op maandag...Sofia Vallejo, een meisje uit Tucuman, die nu op uitwisseling is in België praatte met me en zei me ook, dat als ik me echt niet goed voelde, ik gewoon moest veranderen. Zij ging me helpen met zoeken naar een gastgezin. Ze had dan aan een vriend gevraagd, Facundo, of ik niet bij hem mocht blijven. Uiteindelijk ging dit ook niet door. Maar Sofia had gezegd, als ik de dinsdag naar school ging, dat ik op school maar eens moest rondvragen.

Dinsdag mocht ik dan eindelijk naar school maar de directrice heeft me toch wel in de 10de klas geplaatst zeker! De 11de klas is de laatste klas en normaal zou ik daar moeten zitten. Ik heb me dan eens boos gemaakt op de directrice in mijn beste Spaans dat ik toch wel in de 11de klas moet zitten en dat ze dat maar beter snel kan veranderen. En ze zei tegen mij: rustig rustig (tranquilla, tranquilla), ik zal het in orde brengen.
Allemaal goed en wel, Lies moest dinsdagnamiddag toch naar de 10de klas en daar leerde ik direct drie toffe meisjes kennen: Laurita, Maria José en Pia. Ze namen me direct overal mee naar toe en ik had echt een toffe dag!
Eerst had ik Matematica (dit was echt niet zo moeilijk! Roels zou nogal lachen moest hij hier wiskunde moeten geven!), dan Latin (ze lezen de teksten hier gewoon in het Spaans en bestuderen enkel de zinsbouw!), Frances (de leerkracht vindt mij heel leuk omdat ik zo goed Frans praat in vergelijking met de rest van de meisjes), musica (bekeken we een film van Pink Floyd, in het Engels en Spaans ondertiteld dus ook geen enkel probleem) en dan nog Biologia. Dit was het moeilijkste. Het ging over ons zenuwstelsel maar al die medische termen hebben hier een Spaanse naam en ja, dit snapte ik toch niet zo goed. School eindigde om 18u10.
Na school mocht ik mee met Pia, Laurita en Maria José naar het huis van Pia en daar aten we facturas (soort boterkoeken) en dronken we chocolademelk!
's Avonds heb ik nog een hele tijd gepraat met Mauricio en Maxi. Het was een gesprek in zowel Engels als Spaans :D Best wel grappig!

Mijn uniform...Een soort doktersjas

Woensdag hoorde ik van Laurita dat ik in haar huis mocht blijven. Haar mama (Laura) heeft vroeger zelf nog een uitwisseling gedaan naar Duitsland en spreekt goed Duits en kan ook Frans. En als ik verander naar de 11de klas, zit ik bij Sofia, de zus van Laurita, in de klas. Die dag liet Andi me ook weten dat ik ook bij haar mocht komen wonen en Maria José had het ook thuis gevraagd en ook daar kon ik onderdak krijgen voor een jaar :) Ook Cecilia, de mama van Aguus, de gastzus van Ionna (de Duitse uitwisselingsstudente) was superbezorgd om mij en deed ook haar best om mij zo snel mogelijk te kunnen veranderen van gastgezin. Als het nodig was kon ik daar ook wel even blijven. Wat deed het deugd om te horen dat er hier zoveel mensen met mij in zaten.
Op school was het een gewone lesdag en Maria José was jarig! 's Avonds zijn Maria José, Pia, Laurita, Macarena (de zus van Ma-Jo) en ik dit gaan vieren in een bar en heb ik empanada's gegeten.

Donderdag had ik geen school omdat de leerkrachten niet kwamen opdagen. Ik belde 's morgens naar Fabiana om alles uit te leggen van mijn gastgezin en Fabiana zei dat ik de bus moest nemen naar het centrum en dat ik dan bij haar kon eten maar dat we goed moesten praten hier over. Lies heeft dan maar snel haar materiaal bij elkaar genomen en vertrok voor de eerste keer alleen op de bus (collectivo) naar het centrum van San Miguel. Lekker spannend maar goed, geen enkel probleem en Lies geraakte probleemloos bij Casa Historica waar ik had afgesproken met Fabiana. We hebben veel gepraat op La Plaza Independencia en dan zijn we uiteindelijk naar het huis van Fabiana gegaan en daar hebben we pastel van zapallos gemaakt en gegeten! Heerlijk! Om 15u kwam Laura, de mama van Laurita me hier halen, want ik mocht 's avonds mee met de familie van Laurita naar de opera. Hun nonkel zong mee in La Triviata! Super mooi maar het duurde wel super lang! Ik zat pas na 2u in mijn bed.

De volgende morgen moest ik er alweer om 6u30 uit want ik had volleybal op school. Dit was wel nog leuk en het deed deugd om eindelijk nog eens een beetje sport te doen! Vanaf nu dus elke maandag en vrijdag volleybal! Na volleybal mocht ik weer met Pia naar haar huis en daar maakten de meisjes samen hun huiswerk. Nadien mocht ik bij hen middageten en daarna ging ik met Pia naar school. Maar om 13u was het eerst nog Carabana!
De Carabana dient om de Semana de la Sarmiento aan te kondigen. Komende week is het op mijn school (het Sarmiento Collegio) een speciale week. Er worden allerlei activiteiten georganiseerd en vanaf dinsdag zijn er ook allerlei wedstrijden tussen verschillende scholen. De Carabana is een soort carnaval opstoet met veel muziek en geschreeuw midden op de straten van het o zo drukke San Miguel! Auto's moeten maar wijken of wachten :p Ik heb af en toe mijn ogen moeten dicht doen omdat ik echt bang was dat er een kwade taxichauffeur toch ging verder rijden!
Dan om 14u was het tijd voor school. En ik mocht de vrijdag eindelijk naar de 11de klas. Opnieuw kennismaken met iedereen maar het lijkt me echt een tof jaar. Ik mocht ook direct een wiskundetoets maken! In België kregen wij 6 of 7 vragen en was het doordoen, vloeken, zuchten en zweten om alles op tijd en correct af te werken. Nu in Argentinië ligt het toch allemaal een beetje anders! Ik kreeg 2 vragen van logaritmen. Maar werkelijk het begin van logaritmen! Peanuts dus! In 10 minuten was het klusje geklaard en ik had maar een klein foutje gemaakt met als gevolg een mooie 9,5/10. Die andere meisjes van de klas hebben er werkelijk 40 minuten over gedaan om alles af te krijgen! En ze werkten samen en nog was niet alles correct....De leerkracht wiskunde heeft me ineens ook maar gevraagd wat ik al allemaal in België geleerd heb en ze zegt dat ik waarschijnlijk met mijn vingers zal zitten draaien de komende maanden in de wiskundeles.
Goed, vrijdagavond kreeg ik dan een sms van Fabiana dat ik de zaterdagmorgen zou mogen veranderen van gastgezin naar het gezin van Laurita.
Vrijdagavond heb ik dan afscheid genomen van mijn vrienden in de Barrio. Iedereen was aan het wenen... :( Maar ik zal ze nog wel zien! Smsen, facebook, msn en elkaar zien de vrijdag op de Plaza Independencia natuurlijk. Ik ben in de vakantie ook al uitgenodigd voor een asado en voor een uitstap naar Raco met de gezinnen van de Barrio! Ik ga ze echt missen! Ze schreven me nog een lange brief in het Spaans en na veel praten kroop ik om 4u30 in mijn bed.


Drie uurtjes slapen, valies maken en tegen 9u werd ik bij Fabiana verwacht. Daar wachtte ik 2 uurtjes en uiteindelijk kwam Sofia (mijn gastzus) mij ophalen met de auto. Ik mocht direct helpen met de voorbereidingen voor het verjaardagsfeest van de opa de zondag.
's Middags werden we verwacht bij een neef van Laura, mijn nieuwe gastmama, want zijn twee kinderen (een tweeling) werd 10 jaar. Een gigantisch verjaardagsfeest was het! Zoveel mensen en kindjes! De kindjes werden begeleid door twee animatoren en de volwassenen konden genieten van veel en lekker eten. Ik heb de hele middag gepraat met Agustina en Analita, twee nichtjes van Sofia en Laurita. Ze spelen ook alle twee tennis dus ik ben al uitgenodigd om eens te gaan spelen. Agustina is zelf ook nog op uitwisseling geweest naar de US dus zij kan ook een beetje Engels.
's Avonds was ik uitgenodigd op de 'Quince' van Lulyta. Het was echt een mooi mooi mooi feest! Ik was wel super moe! Om 6u kwam de papa van Aguus, gastzus van Ionna, ons halen. We kropen met 10 in de auto! Was me dat proppen zeg en dan deed de papa al de tussenstoppen om iedereen af te zetten. Ik mocht die avond blijven slapen bij Ionna en Aguus om dit veel gemakkelijk te regelen was.


Om 13u heeft Cecilia, de mama van Aguus mij dan afgezet aan mijn huis. Hier wachtte de familie al om samen middag te eten. Want het is zo dat Laura vier broers en zussen heeft. Een van haar broers woont in New York maar is nu in Tucuman omdat hij mee doet in de opera (waar ik de donderdag naar toe ben geweest) en een zus van haar woont in Buenos Aires maar is nu ook naar Tucuman gekomen. Dus het is uitzonderlijk dat de volledige familie in Tucuman is. Dit wordt dan ook uitgebreid gevierd. Na het middageten hielpen we nog mee met de voorbereidingen voor het verjaardagsfeest van de opa (abuelo) 's avonds. Opa Antoine wordt 87 jaar maar ziet er nog super uit! Hij heeft nog in Lyon gewoond en spreekt dus ook zeer goed Frans.
Nu heb ik even pauze en kon ik dit alles even posten op mijn blog! En over een klein uurtje zal het hier volstromen want opa Antoine heeft 60 mensen uitgenodigd!

Ik hou jullie op de hoogte hoe alles hier verloopt!
Besos y hasta pronto!!!

P.S.: Mijn nieuw adres is:
Boulevard 9 de julio 451
Yerba Buena
San Miguel de Tucuman
Tucuman
Argentina

telefoonnummer: 0381 4352927

Kort overzichtje van mijn gastgezin. Mijn gastmama noemt Laura Ahualli, is advocate bij de Nationale Bank van Argentinië. Ze is gescheiden en heeft drie kinderen. De oudste noemt Eduard. Hij is 22 jaar en is andersvalide maar leeft hier wel mee in huis. Dan hebben we Sofia. Zij is 17 jaar maar wordt dinsdag 18 jaar. En dan Laurita. Zij is 16 jaar en wordt in juni 17 jaar. Dus de meisjes zijn echt rond mijn leeftijd en dat is echt tof! Ze zijn ook alle twee sportief: dansen en hockey dus ik ben echt wel heel tevreden.


maandag 23 augustus 2010

Week 1 in mijn gastgezin

Hola!

Het is weeral even geleden dat ik van me heb laten horen.
Goed, we beginnen bij woensdag 18/8. Die dag heb ik niet veel speciaal gedaan en heb ik gewoon een beetje met Silvia (mijn gastmama) rondgelopen in het centrum van Tucuman omdat ze nog allerlei papieren moest rondbrengen. Maar dan ben ik ook gaan praten met Fabiana, de Area Rep. Met haar kan ik praten wanneer er moeilijkheden zijn ofzo. Ze is een verantwoordelijke van YFU. Haar heb ik dan verteld dat ik me niet zo goed voel in mijn gastgezin...Het klikt niet echt met mijn gastzus en mijn gastmama en het huis waarin ik leef is heel klein en weinig luxe...Op zich is het huis nu nog niet het grootste probleem maar dat het niet klikt met mijn gastgezin vind ik wel jammer. Ik wil zo lang mogelijk bij mijn vrienden blijven en wanneer ik in het huis kom, eet ik nog en dan ga ik slapen... :s Fabiana zei me dat ik door een cultuur shock ging en dat ik het rustig aan moest doen en dat ik na 3 dagen echt nog niet kon zeggen als het klikt of niet...Maar nu na een week, heb ik nog steeds hetzelfde gevoel...Goed ja, we zullen wel zien zeker en we moeten een beetje optimistisch blijven é ;-)

Donderdag 19/8 ben ik de hele dag bij Ionna geweest. Ionna is een meisje van Duitsland die ook met YFU in San Miguel de Tucuman zit. Zij mag van haar gastgezin nog niet uit haar huis en aangezien haar gastzus naar school is en haar gastouders gaan werken, zit ze een hele dag alleen met de meid thuis. Dus ik mocht naar daar gaan en we hebben veel gepraat en het deed deugd :) 's Middags zijn we dan met haar gastzus Aguus naar de dansles geweest. Zo weinig discipline dat er was! De lerares toonde dan enkele bewegingen voor en de leerlingen gingen gewoon in discussie met haar om alles te veranderen! Onvoorstelbaar!
Na de dansles zijn we met Aguus en haar vriendinnen (Andii en Gabii) naar het huis van Andii gegaan. En dan hebben we daar nog een beetje gebabbeld. En dan uiteindelijk zijn we naar de school gegaan waar mijn gastmama ook was en dan ben ik met haar naar huis geweest.



Vrijdag 20/8 ben ik in de voormiddag met Silvia en Ionna La Casa Historica gaan bezoeken. Hier werd het onafhankelijkheidsverdrag van Argentinië getekend. Tegen 14u zijn we dan naar het huis van Ionna gegaan. En dan tegen 16u30 ben ik samen met haar en Aguus naar de school gegaan. Daar waren er weer tientallen meisjes die nieuwsgierig van alles kwamen vragen ^^ Maar ik vind dat niet zo erg. Tegen 19u zijn we dan met Andii, Aguus, Gabii, Sol, Paula, Belen, Ionna en ik naar het huis van Andii weer geweest. En daar hebben we weer veel gepraat en pizza gegeten. En uiteindelijk 's avonds laat teruggekeerd naar het huis van Belen.


Zaterdag 21/8 ben ik met de 'chicos' uit mijn barrio foto's gaan nemen van de wijk en Maxi was de fotograaf! Grappig dat het was :D Poseer eens zo, doe eens dit. Het was precies een echten. En 's avonds hadden ze een bienvenida (welkomsfeestje) georganiseerd voor mij in het huis van Macarena. Ook dit was superleuk! Eerst het huis met 10 man proper maken, op zich al een feestje ;) En dan samen pizza's maken, samen eten (2u 's nachts) , samen dansen en dan nog een beetje gepraat met het broertje Marcello (6 jaar) en het zusje Paulina (8 jaar) van Macarena. Goddelijke kindjes! Ik lag tegen 4u30 in mijn bedje en ze hadden me gezegd dat ik de volgende morgen toch kon uitslapen. Maar niks was minder waar want dan kwam zondag 22/8.






Zondag 22/8 werd ik om 10u gewekt. "Lies, sta dringend op! Leandro zijn gezin heeft jou en Belen uitgenodigd om mee te gaan naar het huisje van de oma in San Pedro, in de bergen van Tucuman!" Ik heb me dan maar snel omgekleed en dan moesten we met z'n allen in een jeep kruipen. De papa, mama en de zus Flor (13jaar) voorin in de auto, de rij erachter Belen, ik, de oma en de andere zus Sofia (8 jaar) en vanachter in de laadbak Leandro (16 jaar) en Facundo (15 jaar). En de papa had een gevaarlijke rijstijl. De auto werd van links naar rechts geslingerd. Er bestaat geen voorrang van rechts om snelheidsbeperkingen. Het was een spannende rit. Na een goed uur rijden kwamen we aan in San Pedro. Daar zijn we dan met de kids (Flor, Sofia, Belen, Facundo en Leandro) een Maria kapelletje gaan bezoeken. Maar het was zo warm! Het is hier winter maar ik liep gewoon in korte broek en topje en het was waarschijnlijk 27 graden! Na onze wandeling hebben we met de hele familie gegeten waarna we met z'n allen in de jeep weer klommen en naar het centrum van San Pedro gingen. Daar hebben we een beetje rondgelopen en -gereden. Dan zijn we naar een rivier (rio) gereden maar er was maar heel weinig water. Tegen 18u waren we terug in het huisje van de oma waar er thee op ons stond te wachten. En tegen 19u30 vertrokken we terug naar huis. Het was een lange dag geweest.






Vandaag heb ik niet veel te doen maar morgen mag ik naar school! Eindelijk! Het zal we goed doen om eindelijk een structuur te hebben en te vinden in het Argentijnse leven hier.
Woensdag zijn we uitgenodigd op het verjaardagsfeest van de mama van Leandro. En zaterdag ga ik naar mijn eerste 'Quince'. 'Quince' is de vijftiende verjaardag. Het is zoals je een sweet 16 hebt. Hier in Argentinië wordt je 15de verjaardag gevierd. En als ik alles goed begrepen heb, kun je het feest vergelijken met een huwelijk. Meer dan 150 genodigden, openingsdans is een wals, een speciale feestzaal, je wordt de zaal binnengeleid door je ouders en grootouders, iedereen is in galakledij,...Ik ben al benieuwd wat dat zal geven :)
Volgende week is het op mijn school (Sarmiento escuela) een speciale week. Er wordt vanalles op school georganiseerd en er zijn geen lessen. De week erachter gaan we kamperen met de klassen van octava, noveno, decimo en undecimo (ik zal in undecimo zitten).
De week daarachter gaat mijn klas naar Bariloche in Mendoza maar ik zal niet meegaan want het kost te veel geld en ik zou dan liever meegaan met de YFU-trip in februari.

Oh, ook nog even melden dat er een probleem was met mijn gsm-nummer dus is het weeral veranderd maar dit nummer zou nu normaal moeten werken: +543815426011
Mensen die mij een berichtje sturen, laat het me ook nog eens even weten via mail of facebook dat je iets gestuurd hebt want ik heb nog geen idee of het lukt om te smsen met Europa...

Nu nog even enkele weetjes:
- Het eten is hier veel, zoet en vettig en iedereen zegt mij, probeer dit eens, proef dat eens...Dus Lies gaat verdikken :D
- Mijn 'vrienden' uit mijn wijk noemen: Leandro, Facundo, Sofia, Flor, Pablo, Lionel, Gonzalo, Javier, Maxi, Macarena, Mauricio, Fernando.
- Het verkeer is hier levensgevaarlijk! Links of rechts rijden van de baan, het doet er allemaal niet toen. Voorrang van rechts kennen ze niet. Fietsers rijden hier gewoon op autosnelwegen. Brommers vervoeren hier onmogelijk aantallen mensen. Bv. op één brommer zit een papa, mama, een kind tussen hen en de mama houdt nog een baby in haar armen. En samen rijden ze tussen de auto's een snelheid van 90 km/uur! Een zotte boel zou ik zo zeggen! Gordels dragen z ook niet hier. En kapotte auto's met ramen die gebroken zijn, de voorkant van de auto volledig gedeukt, die mogen ook nog steeds rondrijden!
- Mijn meest gebruikte zinnetjes tot nu toe zijn:
1. No entiendo (ik versta het niet)
2. Lento por favor (een beetje trager aub)
3. Hola, soy Lies un estudiante de Belgica.
4. (No) tengo sueño.
5. Si / No

- Ik ga hier waarschijnlijk in maart aan de universiteit psychologie studeren. Ik ben het nog niet 100% zeker maar dit lijkt mij hier een van de betere en toffere richtingen :)

Lieve mensen, ik hou jullie op de hoogte van het reilen en zeilen in Argentinië en ik amuseer me hier echt nog wel met mijn vrienden maar geloof me maar wanneer ik zeg dat ik blij zal zijn om terug in België te zijn en jullie daar allemaal terug kan zien, in een zetel te zitten, 3x per dag te eten, een trap op en af te kunnen gaan, normaal te kunnen slapen in mijn kamer, veilig verkeer en een normaal klimaat te hebben!
Dikke kussen
xxx

dinsdag 17 augustus 2010

Mijn eerste Argentijnse kennismaking

Hoi,

het is weer even geleden dat ik jullie iets liet weten. Ik zal beginnen bij het begin, mijn vertrek.
Vrijdagmorgen moest ik om 4 uur opstaan zodat ik om 6 uur in Zaventem kon zijn. Ik had die nacht weinig geslapen maar was s morgens al bij al nog wel actief (waarschijnlijk de adrenaline). Op de luchthaven stonden nonkel Rudy, tante Myriam, Tine en Sara te wachten om mij uit te zwaaien. Na nog enkele foto's te nemen en afscheid te nemen van onze familie, vertrokken Silke, Nele, Chloe en ik naar ons vliegtuig! Spannend :P In Madrid moesten we dan met een soort metro naar onze juist gate maar ook daar waren we op tijd. Op het vliegtuig zat ik naast een koppel van Spanje en Paraguay en ze hadden een klein schattig kindje mee, Manoe :) Ik heb me geamuseerd op de 12uur durende vlucht. We zijn in Buenos Aires geland om 20 u (Arg. tijd) dus 1 uur Belgische tijd. We waren allemaal doodop. Samen met de 4 meisjes van Nederland: Rhodee, Marilyn, Jenny en Jelltje reden we met een busje (waarin al Duitsers zaten te wachten) naar het schooltje waar we een oriëntatieweekend zouden krijgen van YFU. Daar waren we met meer dan 50 studenten die in Argentinië zullen verblijven.
Het weekend was niet zo speciaal, iedereen wou gewoon vertrekken naar zijn gastgezin. Maar eigenlijk heb ik daar toch nog veel bijgeleerd over Argentinië. Ook onze maaltijden werden aangepast. We aten 4x per dag: 's ochtends om 8u30, 's middags om 13u, meriendas (soort 4uurtje) om 18u en avondeten om 20u30.
Buenos Aires hebben we niet bezocht maar de YFU-vrijwilligers zeiden dat er een mogelijkheid was als we terugkomen eind juni om dan BA te bezoeken :)
Maandagochtend vertrok ik dan samen met 5 andere meisjes naar Tucuman: Anna (Oostenrijk), Lisa en Nora en Ionna en Alex (Duitsland); Mathilde (België) komt volgende week dinsdag toe!
Wanneer we wouden inchecken op onze vlucht naar Tucuman aanvaardden ze onze tickets niet en ze konden geen Engels. Gelukkig hadden we een mevrouw leren kennen tijdens het wachten op het vliegtuig (Adriana) die Engels en Spaans kon en zij heeft er voor gezorgd dat alles in orde kwam, GELUKKIG! :D
Op de vlucht zat ik toevallig naast haar en haar 2 kindjes: Lourdes (5 jaar) en Lucas (3 jaar). Lourdes heeft me met mijn prentenboek 'Spaans voor beginners' geholpen en ik heb Spaans geleerd van haar :)
Dan kwamen we eindelijk aan in Tucuman en daar was mijn gastgezin. Ze hadden een spandoek met 'Bienvenida Lies' en ik kreeg een dikke knuffel maar ik stond wel te trillen op mijn benen...Eindelijk was het zo ver. Mijn gastmama Silvia was me komen halen met haar ex-man Oscar en hun dochter Belen (die 14 jaar is dus ik zal haar 15de verjaardag meemaken! 15 jaar is hier de leeftijd zoals wij een sweet 16 zouden vieren).
Toen we reden naar hun huis verschoot ik wel even want het huisje ligt in de buitenwijken van Tucuman en in een beetje een verloederde wijk maar al bij al valt het wel goed mee. Het huisje is niet zo groot en ik deel een kamertje met mijn gastzus dus aan privacy mis ik wel een beetje...Maar dat zal wel wennen zeker...'s Avonds zijn we naar folklore dansen gaan kijken en dat was echt heel mooi. Die dansen waren ter ere van San Belgrado denk ik, omdat hij zoveel jaar gestorven was. Daarna heb ik kennis gemaakt met heel veel vrienden van Belen: Frederico, Ruel, Melissa, Gaby, Macarena, Gonzalo, Lejandro, Pablo, Maxi, ...Ik kan me niet meer alle namen herinneren. We hebben veel gepraat en ze stelden veel vragen maar ze hebben veel geduld met mij en mijn Spaans want hier in Tucuman praten ze niet het mooie Spaans maar een zwaar dialect dus ze zeggen hier dat ik over 2 maanden 'el Tucumano basico' zal praten ;)
Er zijn hier ook veel honden. Elk huis heeft er minstens 1 en ze lopen allemaal op straat maar raar maar waar, ze laten mij met rust :D
Vanmorgen moest ik er om 7 uur uit en ging ik samen met Silvia naar haar werk, de rechtbank. Dit was nog wel een beetje saai maar zo heb ik toch al een beetje gezien van het centrum van Tucuman. Daarna zijn we geld gaan afhalen voor mij, een gsm-kaart gekocht en op zoek gegaan naar een adaptor voor het stopcontact van mijn laptop want die past hier niet. (Voorlopig nog niet gevonden maar we zoeken straks verder.) Mijn nieuw gsm-nummer is trouwens: +543815788058 dus hierop kunnen jullie mij bereiken. Ik heb wel geen idee hoeveel het kost om een berichtje te sturen...
Daarna zijn we naar de school van Belen gegaan waar ik overmorgen waarschijnlijk ook naar toe ga. Al haar vriendinnen waren supernieuwsgierig maar het was wel leuk. Ik zal vrijdag met hen uitgaan en gaan 'bailando' :p Ben eens benieuwd wat cumbia, reggaeton en quartetto mij zullen zeggen :p
Zaterdag gaan de vrienden van de wijk hier een welkomsfeestje geven dus dat vond ik ook wel sjiek van hen :)
Morgen ga ik voor het eerst praten met Fabiana, mijn AreaRep, een soort verantwoordelijke waarbij ik mijn hart kan uitstorten :)
Ziezo, dit zijn mijn eerste avonturen!
¡Hasta pronto! en ik denk aan jullie!
Besos xxx

donderdag 12 augustus 2010

Gastgezin!!!!!!!

En jawel lieve mensen,
Lies heeft sinds gisteren een definitief gastgezin :D
Ik kom terecht bij de familie Escobar in San Miguel de Tucuman. Het gezin bestaat uit Silvia Estela, een alleenstaande moeder die advocate is en haar dochter Belen (15 jaar).
Als jullie mij een briefje willen schrijven kan dit op het volgende adres:

Lies De Vocht
Barrio SEOC manzana "b" casa n 20
San Miguel de Tucuman
Tucuman
Argentina

Mijn telefoonnummer zal zijn: (+54) 381 4367167

Ik ben supergelukkig dat er dan toch eindelijk een gastgezin gevonden is en ik denk dat het werkelijk de max zal worden!

Ik heb vanmiddag mijn valies gemaakt en dat was ook wel even spannend aangezien ik niet té veel gewicht mag mee hebben maar het is me gelukt!
Over 6 uur is het vrijdag de 13de en vertrek ik samen met Nele, Chloé en Silke richting Buenos Aires! Ik zie het volledig zitten!

Hasta luego amigos!
Besos xxx
Lies

donderdag 5 augustus 2010

Argentijnse weetjes + vluchtgegevens

Lieve mensen,

voor de mensen die Argentinië nog niet zo goed kennen zal ik het mooie land eens voorstellen aan jullie.

De naam Argentinië komt van het Latijnse 'argentum', wat zilver betekent.
De oorsprong van de naam gaat terug naar de reizen die de eerste Spaanse veroveraars maakten naar de Rio de la Plata. Daar ontdekten ze Indianen die hen zilveren geschenken gaven.

Officiële naam: Republica Argentina
Hoofdstad: Buenos Aires
Taal: Spaans
Bevolking: 40,1 miljoen
Oppervlakte: 2,780,400 vierkante kilometer
Munteenheid: Peso ($ ARS)
5 ARS = € 1
100 ARS = € 20
Het leven is daar nogal goedkoop omwille van een economische crisis die er geweest is.
Levi's jeans 250 ARS
T-shirt 70 ARS
Sweater 140 ARS
Frisdrank 3 ARS
Mc Donald's combo 20 ARS
Cinema 18 ARS
Tijdschriften 9 ARS
CD 24 ARS

Mijn schoolvakanties:
lentevakantie 1 week in september
zomervakantie 10 weken in december/januari/februari
wintervakantie 2 weken in juli en augustus

De taal:
ja = si
nee = no
dank je = gracias
graag gedaan = de nada
hallo = hola
daaag = chau
Ik ben een uitwisselingsstudent = Soy un estudiante de intercambio
Leuk je te leren kennen = Gusto en conocerte
Wanneer moet ik thuis zijn? = Cuando tengo que volver a casa?
Ik vind het eten lekker = Disfrute la comida

Eten:
Argentijns eten is heel bekend in de wereld omwille van het vlees.
Ontbijt is soms in een haastje, soms niet. Het bestaat uit koffie, thee of melk met toast, boter, jam, koekjes of cornflakes. Zoete koekjes zijn zeer gewoon in Argentinië en worden op elk moment van de dag gegeten.
Voor het middagmaal nemen de Argentijnen meer tijd. Ze eten vlees, gevogelte, soms vis, soep, groeten, rijst en dessert, fruit of yoghurt.
Het is een gewoonte om na school samen te komen met vrienden en enkele 'medialunes' (croissants) te eten en 'mate' (soort thee) te drinken.
Het avondeten is de belangrijkste maaltijd van de dag. Het is gelijkaardig aan het middagmaal maar met een grotere voorbereiding.
Maaltijden op zondag zijn traditie in Argentinië. Meestal komen de familieleden, vrienden,... samen en genieten ze samen van een 'asado' (BBQ).
Typisch Argentijns eten is ook de 'empanadas' (bladerdeeg gebakje met kaas in) en 'locro' (stoofpotje).

Vrije tijd:
Sport is heel populair in Argentinië. Voetbal, rugby, tennis, hockey, basketbal, volleybal, paddle, auto racen, zwemmen en fietsen zijn geen onbekenden voor de Argentijnen.

Ziezo, dit zijn al enkele weetjes over Argentinië. De rest weet ik jullie wel te vertellen eenmaal ik daar zelf ben :D

Ik kan jullie ook al mijn vluchtgegevens meedelen.
13 augustus 2010:
Brussel - Madrid: 8u - 10u20
Madrid - Buenos Aires: 12u25 - 19u40

Ik moet 2 uur op voorhand op de luchthaven zijn, dus dat wil zeggen om 6u 's morgens en ik vlieg met de luchtvaartmaatschappij Iberia. Gelukkig moet ik niet alleen vliegen want ik vertrek samen met 5 andere meisjes naar Argentinië: Nele Indesteege, Chloé Vansoest, Silke Steenwegen, Mathilde Sainz en Caroline Goffart.

Dit was alles voorlopig. Nog 1 weekje België en nog steeds geen gastgezin maar we wachten vol spanning af!

Adios amigos y hasta luego!
Beso x
Lies