Hoi lieve mensen!
Het is alweer héél lang geleden dat ik nog iets geschreven heb op mijn blog! Wel, dit komt omdat ik juist 3 weken gereisd heb! Het was echt fantastisch en ik heb heel veel toffe mensen leren kennen!
Mijn hele blogpost gaat over mijn reis van Mendoza, Tucuman, Salta, Jujuy, Misiones, Buenos Aires, Santa Fé! Veel leesplezier!!
Zaterdag 12 februari
Op het gemak opgestaan en nog de laatste inkopen gaan doen. Ik had een bus zonder servicio (bediening van eten) dus nog brood gaan kopen. Dan nog middaggegeten met mijn gastgezin en dan kwam het afscheid. Het was moeilijker dan verwacht. Iedereen gaf me nog een dikke knuffel en dan vertrok ik met de taxi richting de terminal (busstation). Met de bus vertrok ik dan richting Monteros. Hier stonden Ionna (Duitsland), Mathilde (Brussel) en Atka (Leuven) me al op te wachten om samen verder te rijden naar Mendoza. Hier zouden we met de hele groep samenkomen om zo onze reis van 2 weken te beginnen.
Het werd een lange busrit en we hebben allemaal slecht geslapen want we hadden slechte zetels en er was veel airco dus ook nog eens héél koud…. Wel veel gepraat met Atka want zij is nog maar toegekomen begin januari. Het was gezellig bij te praten :D
Zondag 13 februari
Om 8u kwamen we aan in Mendoza. Hier voegden we ons samen met Hannah (Finland) uit Cordoba, Anna (Oostenrijk) uit Mendoza en Arvie (Estland) uit Cordoba. We hebben nog 2 uur mogen wachten op de YFU-bus die uit Buenos Aires de vorige dag vertrokken was met alle mensen die in het Zuiden wonen of in provincies dicht bij Buenos Aires. Eenmaal we allemaal samen waren (groep: 36 pers. + 3 begeleiders YFU + 1 reisgids + 2 buschauffeurs) reden we richting Uspallata, een dorpje buiten het centrum van Mendoza. Het was indrukwekkend om te rijden door een landschap met allemaal besneeuwde bergtoppen. Eeuwige sneeuw… Om 14u kwamen we dan aan in het hotel; kamerverdeling (ik-Atka-Mathilde-Anna); en dan gaan eten. Na het eten kleren gewisseld en zijn we vertrokken richting de Rio Mendoza om te gaan raften. Best wel spannend! De eerste helft van de groep mocht zich klaarmaken (helm, waterdichte jas, reddingsvest en paddel), na 7 kilometer gingen we dan wisselen! We kregen onze instructies en we vertrokken! Indrukwekkend om door zo’n landschap te kunnen raften. Op een bepaald moment zag een van de begeleiders een hondje op de rotsen. De drie boten lieten we aanmeren aan een klein rotseneilandje en dan klommen er 3 begeleiders naar boven om het hondje te redden. Het hondje heeft uiteindelijk de rest van de rit meegevaren en woont nu bij het zoontje van de chef van de rafting :D
Teruggekeerd naar het hotel, merienda gegeten en dan gevolleybald, paddle gespeeld met Atka en veel gekletst met Rhodee (Nederland) uit El Calafate.
Maandag 14 februari
Om 7u15 opgestaan en om 8u ontbeten. Dan vertrokken met onze gele YFU-bus richting Parque Provincial de Aconcagua. Het was een lange busrit en we waren dichtbij de grens met Chili. Daar dan ook even gestopt, op het punt waar ze vroeger de grens overstaken met paard en kar. ‘Las Cuevas’ heet dit. De bergen waren ook supermooi. Bruin met plekken rood en groen en geel en oranje! Dan een beetje teruggereden richting het Provinciaal park. Hier een wandeling gedaan van ongeveer 1 uur naar ‘El Lago de los Horcones’. Hier stonden we op 36 km van de voet van de Aconcagua (6962m). De hoogste berg van het Amerikaanse continent. Volgens de gids, als je Azië niet meerekent, de hoogste berg van de wereld. Jammergenoeg konden we de top niet zien want hij lag in de wolken.
Dan middaggegeten gaan eten aan ‘Puente del Inca’. Dan dit ook gaan bezoeken. Indrukwekkend! Deze brug is gevormd door de natuur (erosie enzo). De mineralen en algen in het water zorgen voor een thermisch effect. Vroeger hadden ze hier dan ook een hotel naast gebouwd zodat ze gebruik konden maken van de thermische baden. En zo een 50 jaar geleden is er een lawine geweest die het hele hotel verwoest heeft. Alleen de brug en een kerkje die tussen de berg en het hotel stond (wonder!?) zijn blijven staan. Daarna nog een halfuurtje tijd gekregen om op de feria (artisanaal marktje) rond te lopen.
Teruggereden naar Uspallata. Het dorpje bezocht en dan teruggereden naar het hotel. Merienda gegeten, gezwommen, volleybal gespeeld en met Atka, Jenny (Nederland) uit Tierra del Fuego (Vuurland) en Rhodee gepraat. Avondgegeten en gaan slapen.
Dinsdag 15 februari
Om 6u15 opgestaan in Mendoza en vertrokken richting San Juan. Veel mensen sliepen in de bus. In San Juan in een slecht restaurant middaggegeten. ’s Middags weer de bus op en veel gepraat met Emma (Denemarken) uit Tierra del Fuego, Mie (Denemarken) uit Santa Fé en Kristin (Noorwegen) uit Jujuy. In de bus twee films gekeken (Growing Ups en Sherlock Holmes) en dan kwamen we ’s avonds eindelijk aan in Catamarca. Kamerverdeling (ik-Atka-Nele). (Nele (Bokrijk) uit Rio Gallegos.) Avondgegeten en gaan slapen.
Woensdag 16 februari
Om 6u15 opgestaan, gedoucht, valies gemaakt, ontbeten en vertrokken richting San Miguel de Tucuman. Hometown. De busrit was saai. Een beetje gepraat met Jenny en Rhodee, muziek geluisterd (reggaeton en cumbia). Om 12u kwamen we toe in San Miguel. ‘La Casa Historica’ bezocht. Hier hebben ze de onafhankelijkheid van Argentinië getekend. Een rondje gewandeld op de ‘Plaza Independencia’ en dan gaan eten. Na het eten weer naar een feria geweest en om 15u30 allemaal terug de bus op en richting Salta, San Lorenzo. Weer gepraat, film gekeken (The Unstopable), geslapen, muziek geluisterd,…Tegen 21u kwamen we toe in San Lorenzo; kamerverdeling (Atka-ik) en daarna hadden we ‘feestje’. Eerst empanadas en pizza gegeten en dan gedanst! Best wel grappig om allemaal buitenlanders te zien dansen op reggaeton, cumbia en quartetto! Ik heb me alleszins heel goed geamuseerd.
Donderdag 17 februari
Om 6u45 opgestaan en gaan ontbijten. Iedereen sliep nog half. Om 8u vertrokken we richting Cafayate. Het was lang rijden maar we hadden wel spectaculaire uitzichten vanuit de bus. Onderweg gestopt aan ‘La gargata del diablo’ (Het duivelsstrot). Dit is een kloof die door de natuur gevormd is en heel indrukwekkend is! We moesten helaas snel vertrekken omdat Amanda (Nieuw-Zeeland) uit Neuquen, heel ziek geworden was. Vanuit het centrum van Cafayate kon ze dan naar een ziekenhuis. ’s Middags gegeten in Cafayate en samen gezeten met het vaste groepje (Rhodee en Jenny (Nederland), Emma en Mie (Denemarken), Kristin (Noorwegen) en Atka en ik). ’s Middags op de feria van Cafayate rondgelopen!! Dan de wijngaard ‘Etchart’ gaan bezoeken. Een rondleiding gekregen maar het was een slechte gids. Dan nog wijn mogen proeven. Wijn gekocht voor mijn gastouders en dan terug op de bus richting het hotel. Onderweg gestopt aan ‘El Amfiteatro’. Dit is weer zo’n natuurlijk constructie in die vallei. Het krijgt deze naam omdat er een supergoede acoustiek is en altijd zijn er wel artiesten aan het zingen of muziek aan het spelen. Toen we weer op de bus stapten begon het keihard te regenen. We hadden bijna 2 uur vertraging. En we hadden een reservatie een peña (restaurant waar ze folklore muziek spelen). We moesten dus allemaal ongewassen naar het hotel. Iedereen haalde zijn deodorant boven, verfrissende doekjes,… en we gingen zo binnen in de peña! Wat hebben we gelachen. Het was echt leuk! Er werd muziek gespeeld, gedanst, ze haalden mensen uit het publiek om mee te dansen, een buikspreker,…
Om 3u30 zaten we in ons bedje.
Vrijdag 18 februari
We hadden de voormiddag vrij. Wie wou kon gaan ontbijten. Atka, Rhodee en ik stonden op om 9u55 en gingen ontbijten in pijama. Daarna gaan douchen en gelezen ‘Los ojos del perro siberiano’. Om 12u30 middaggegeten en om 13u30 vertrokken richting Salta centrum. Silke (Leuven) vergezelde de groep vandaag ook. Zij is niet mee met de reis maar woont vlakbij ons hotel. Het was leuk om haar nog eens terug te zien. In Salta hebben we de ‘Plaza 9 de Julio’, Iglesia San Francisco en het Cabildo bezocht. Daarna ook nog ‘El museo de Arqueologia de Alta Montaña de Salta’ binnengestapt. Hiervan was ik echt onder de indruk. In dit museum liggen drie Inca-kindjes bewaard. Om de 6 maanden stellen ze één kindje ten toon. De andere 2 bewaren ze onder betere omstandigheden in het laboratorium. Het bijzondere aan de kindjes is dat ze nog volledig intact zijn! Het lijken gewoon kindjes die slapen… Het verhaal er achter? Wel, vroeger was er in een bergdorpje een sterk geloof naar de ‘Dios Sol’ (Zonnegod). Voor een betere opbrengst van de landbouw en vruchtbaardere grond moesten ze het mooiste kindje offeren aan de god. De ouders waren heel vereerd als hun kindje gekozen werd. Ze deden hen hun mooiste kleren aan en brachten hen op 6000 meter hoogte. Hier lieten ze ze achter met spulletjes die hun kindje in zijn of haar volgend leven zou kunnen gebruiken (want hier geloofden ze ook in). De kindjes stierven op 6000 meter dus eigenlijk gewoon van de koude. Vandaar dat de lijkjes ook teruggevonden zijn in de foetushouding.
In het museum hebben ze het lijkje van een meisje van 6 jaar, een jongen van 7 jaar en een ander meisje van 15 jaar.
Na het museum gingen we naar de ‘teleferico’ (eitjeslift) naar de top van de berg San Bernardo. Eerst konden we niet naar boven omdat ze onweer voorspelden. We aten onze merienda en 1 uur laten lieten ze ons toch naar boven. Van het uitzicht genoten en daarna naar een andere feria geweest. Ondertussen was het wel al aan het regenen.
’s Avonds avondgegeten in het hotel en legde Juanma (de YFU-verantwoordelijke) een spel uit dat we gingen spelen. ‘El amigo invisible’ (de onzichtbare vriend). We moesten allemaal een naampje trekken van iemand van de groep. Elke avond zouden we eent tip moeten zeggen over die persoon zodat die persoon op het einde van de reis weet dat jij hem of haar observeert. Ik had Kolja (Duitsland) uit Buenos Aires.
Zaterdag 19 februari
Om 6u45 opgestaan, ontbeten en vertrokken richting de provincie Jujuy. Heel mensen sliepen weer in de bus. Ik ook. Om 11u kwamen we aan in Purmamarca. Dit is een pittoresk dorpje die bekend is omwille van de ‘Cerro de los siete colores’ of ook we de Heuvel van de Zeven Kleuren. De kleuren variëren van oranje naar paars. Echt hééééél mooi. Foto’s getrokken, feria bezocht en heel veel gekocht. Dan weer allemaal op de bus en ik was blijkbaar niet de enige die veel gekocht had. Dan verder gereden naar ‘Posta de Hornillos’. Hier een halteplaats bezocht uit 1772 waar Generaal Belgrano (bevrijder van Argentinië) uitgerust zou hebben na de veldslagen in Tucuman en Salta. Nu hebben ze in de halteplaats een museum gemaakt.
Daarna hebben we hier ook asado gegeten. Uiteindelijk doorgereden naar Tilcara. Hier was ons hotel ook. Kamerverdeling (ik-Atka-Rhodee-Jenny) en dan heel de namiddag vrij. Ik ben met Atka naar de feria van Tilcara geweest. Supermooie dingetjes gekocht. Daarna werd het plots nogal koud en met Rhodee, Jenny en Atka mate gaan drinken op de kamer. –Jawel, ik heb me een mate aangeschaft en ik zal iedereen zeker laten proeven!- Om 21u30 avondgegeten. Er moesten weer 2 meisjes naar het ziekenhuis omdat ze gedeshydrateerd waren als gevolg van de hoogte (2900m geloof ik) en niet veel drinken. Na het eten weer ‘el amigo invisible’ gespeeld en dan nog ‘Feliz Cumpleaños’ gezongen voor Isaline (Frankrijk) uit Buenos Aires Capital, die 19 jaar werd. En naar Argentijnse gewoonte ook taart mét meringue gegeten. Dan allemaal naar ons bedje.
Zondag 20 februari
We stonden om 8u30 op. Met Jenny en Atka een mango gedeeld voor het ontbijt. (We hadden die gisteren in een fruitwinkel gekocht). Daarna richting Humuaca (3100m) gereden. Hier bezochten we een museum over het hedendaagse leven! Hier verschoot iedereen toch wel even want het leek echt wel prehistorisch…Zie foto’s. Ook ging het dan over ‘Curadores’ (geneesheren) die nog steeds bestaan in de bergdorpjes van Humuaca. Zij genezen met kruiden de mensen. Daar heb ik zeker niets tegen. Maar meer nog, die geneesheren hebben het recht om euthanasie uit te voeren doormiddel van de ruggenwervel te breken…Brrr….Euthanasie in Argentinië is verboden maar onze gids sprak hun manier van euthanasie goed want hij zei als die mensen die doodziek zijn, 10u moeten afdalen naar Humuaca, dan nog naar het ziekenhuis van de hoofdstad van Jujuy moeten gaan en als ze daar niet kunnen helpen naar Buenos Aires moeten gaan. Tegen dan zijn ze dood zei hij….Hmmm, ik stelde me er toch maar vragen bij hoor. Plus dat ze ook nog altijd voo-doo uitvoeren hier…Vreemd vreemd.
Er waren veel mensen die zicht duizelig voelden in het museum omwille van de hoogte. Om 12u gingen we naar een kerk waar een poppetje die San Antonio moet vertegenwoordigen, te voorschijn kwam en ons allemaal zegende. Best wel nog grappig want Humuaca is zo’n klein dorpje en we hadden de hele morgen nog geen kat gezien en juist om 12u stroomt het hoofdplein voor de kerk vol van het volk. Allemaal voor dit poppetje.. :D
Dan middaggegeten terwijl we weer konden genieten van een live-optreden van plaatselijke muzikanten. Na het eten begon het te regenen! Heel abnormaal in Humuaca want hier regent het maar een paar dagen per jaar! Dat wij dit mochten meemaken!! :p We hadden een uurtje vrij. Even gebeld naar mijn lieve mama in België om te zeggen dat alles heel goed ging, want tot dan toe had ik nog geen mogelijkheid om even een mailtje te sturen naar huis. Dan weer een feria bezocht en dan weer de bus in. We bezochten een ‘pucara’ (precolumbiaanse fortificatie die werd ontdekt in 1903 en rond 1950 herbouwd). Dit is een soort Incaopenluchtmuseum. Het is fort op de heuveltop op 1 km van de stad. Heel het fort is omringd met cactussen! Echt indrukwekkend! Dan nog 2,5u vrij gehad in Tilcara. Valiezen gemaakt, gekletst, avondgegeten en gaan slapen.
Maandag 21 februari
Om 8u vertrokken we voor een 24-uur durende busrit richting Puerto Iguazu, Misiones. Iedereen sliep het eerste deel van de rit. Er waren er ook veel ziek! Overgeven, buikpijn, diarree… :s We zagen de film ‘Inception’ (El Origen). ’s Middags middaggegeten in Chaco. Om 18u nog eens gestopt om de benen te strekken. Dan nog 2u verder gereden en avondgegeten. Andrea (de reisgids) was hier dan nog 4 meisjes richting het ziekenhuis gereden. Na het avondgegeten verder gereden, ‘El secreto de sus ojos’ gekeken en geslapen. Het werd een heel onrustige nacht, de vriendinnen hadden buikpijn, ik uiteindelijk ook, er werd overgegeven, … De geur was echt walgelijk in de bus!
Dinsdag 22 februari
In San Ignacio licht ontbeten en dan verder gereden richting Puerto Iguazu naar ons hotel. We slapen allemaal in huisjes. Ik slaap met Atka, Teresa (Oostenrijk) uit Santa Fé en met Kristin. We douchten ons en we gingen middageten. Op dat moment kwam de ambulance ook dat ze gebeld hadden om iedereen die ziek was te onderzoeken. We stonden met 14 in de rij te wachten + Juanma, de YFU-verantwoordelijke + Luis, de buschauffeur. Ik had geen koorts maar ik moest een licht dieet doen om geen buikkrampen meer te hebben. Dan heb ik een siesta geslapen, gevolleybald, gezommen en gevoetbald. Nina (Zwitserland) uit San Nicolas had me ook uitgenodigd om nog een weekje naar haar huis te komen na de YFU-reis. Zag Lies wel zitten. :D
Gedoucht, met Atka en Rhodee dagboeken aan gevuld, Dr. House gekeken en om 22u30 avondgegeten en geslapen.
Woensdag 23 februari
Vanmorgen om 8u15 opgestaan en gaan ontbijten (mét buffet :D ). Om 9u vertrokken we naar Aripuca. Dit is een plaats waar alles van omgevallen bomen gemaakt is! Huizen, bruggen,… Echt heel mooi. Het mindere nieuws die dag was dat mijn camera niet werkte…De lens wou maar niet openen…
Na Aripuca zijn we naar ‘El Hito de las tres fronteras’ geweest. Ook wel het drielandenpunt genoemd. Hier hadden we een uitzicht op Brazilië en Paraguay. Helaas konden we niet met onze voeten in Brazilië of Paraguay staan omdat de drie landen gescheiden worden door twee rivieren: Rio Parana en Rio Iguazu.
Hierna gingen we het stadje nog bezoeken. Hier ging ik dan ook naar een fotowinkel en hier lieten ze me weten dat de vochtigheid in mijn lens was gekropen en dat ik moest wachten tot ik uit het vochtige klimaat was om foto’s te kunnen trekken…. Wat een afknapper…
We hebben middaggegeten in het hotel en daarna weer ’s middags vrij gekregen. Gezwommen, gevolleybald, gevoetbald. Om 22u30 avondgegeten en dan in ons bedje.
Donderdag 24 februari
Om 7u15 opgestaan. Ik was heel gelukkig omdat we vandaag dan eindelijk naar de Watervallen van Iguazu gingen. Toen ik buitenkwam heb ik in al mijn enthousiasme mijn voet verstuikt… Het deed echt zoveel pijn dat ik dacht dat ik ging flauwvallen. Atka hielp me terug in mijn bed en hier ben ik dan even op mijn positieven gekomen. Daarna naar het ontbijt gestrompeld. Maar ik voelde me nog steeds niet denderend. Ik dacht, ik moet hier gewoon een beetje suikers eten en dan komt het wel goed. Maar mijn hart klopte in mijn enkel en ik voelde me echt nog niet goed. En jawel, Lies viel flauw. De eerste keer in Argentinië! Iedereen was heel hard verschoten. Ze hebben me snel terug bij bewustzijn gekregen en dan ben ik in de zetel in het restaurant gaan liggen. Eenmaal ik terug oke was, verder gegeten.
Om 8u vertrokken we naar Parque Nacional de Iguazu! Mijn voet deed pijn, mijn camera werkte niet en er was vermoeidheid…Het was even keihard doorbijten.. Uiteindelijk na een uur stappen kwamen we aan aan de weg die langs de bovenkant van de watervallen liep. Supermooi!!! De watervallen van Iguazu zijn de breedste van de hele wereld! (3km) En omdat het de vorige dagen veel geregend had, hadden we ook enorm veel water!! Feest!!
Nadat we de bovenkant van de watervallen bezichtigd hadden, vertrokken we naar de onderkant! Dit was nog indrukwekkender want hier zie je pas echt hoe groot en enorm die watervallen zijn!! Er was op een bepaald moment ook een platform dat tot onder een waterval liep! Je kon je dus hier gewoon ‘douchen’! Echt gek de hoeveelheid water die over je heen gaat!! Adrenaline adrenaline adrenaline!!
Hierna vertrokken we naar de bootjes, Aventura Nautica. We kropen in een bootje met 30 man, reddingsvesten aan en hier gingen we. Met de boot door een waterval!! Spannend!!! Iedereen kwam na een kwartier zuipnat uit de boot! Het was echt gek!!! Als je bij de waterval bent, wil je langs de ene kant kijken naar de waterval hoe hoog hij wel is en hoe klein jij wel bent. Maar langs de andere kant moet je je ogen toeknijpen want je kunt helemaal niets zien doordat alleen maar water met een heel hoge snelheid je omringt. Hier hebben we toch allemaal even keihard gegild!
Dan middag gaan eten en hier deed mijn voet weer superveel pijn! Meer dan ’s morgens! Maar ze raadden me aan om mijn schoen zeker niet uit te doen en gewoon met mijn voet in de lucht te zitten zodat het bloed een beetje zakt en mijn voet niet te hard opblaast. Na het eten nog gestrompeld naar de ‘tren ecologico’ (ecologisch treintje). Hiermee gingen we naar ‘La garganta del diablo’ (duivelsstrot). We moesten van het stationnetje nog 1,1km stappen op weggetjes boven het water. Eenmaal aangekomen bleef iedereen van verstomming staan! La garganta del diablo zijn watervallen die allemaal samenkomen in een ronde en zo allemaal naar beneden vallen. Het lijkt wel een afvoerpijp… De hoogte van deze watervallen zijn 800m! Brrr… Maar zo indrukwekkend! Niet normaal! Dit was het hoogtepunt van mijn dag! De gids vertelde ook dat er 5 maanden geleden hier een vrouw zelfmoord had gepleegd. Dit moet echt griezelig zijn!
Daarna met het treintje terug gekeerd en gestapt naar de uitgang. Toen we terug in het hotel waren hebben ze een ambulance gebeld zodat er een dokter kon kijken naar mijn voet… Ik was ondertussen in mijn bed gaan liggen, had mijn schoen uitgedaan en mijn voet was opgeblazen tot het dubbele van wat het oorspronkelijk was! Toen de dokter kwam en naar mijn voet keek, zei hij dat de ligamenten van mijn enkel uitgerekt waren. Ik mocht vooral niet te grote inspanningen doen en niet wandelen. (Lies had juist die dag 6uur gewandeld!) Ik kreeg pilletjes voor de pijn (inenting was geen optie, ik wou geen 2x flauwvallen op 1 dag).
Nadien gaan avondeten. Na het avondeten nog gezongen voor de verjaardag van Emma (Denemarken). Daarna vertrokken we allemaal naar een zaaltje. Hier gingen we onze laatste avond doorbrengen. We hadden geen boxen dus we konden geen feestje bouwen. Dus de begeleiders hebben dan maar sketch’jes gedaan en een dankwoordje gesproken. Ze reikten ook prijzen uit voor waarden die belangrijk zijn voor uitwisselingsstudenten die naar Argentinië komen. De beste speler van Truco (Argentijns kaartspel), wie het beste Spaans sprak (won ik), de meest knuffelbare persoon (een belangrijke waarde in Argentinië), en Mister en Misses YFU-trip. Het werd nog een leuke avond! Er kwam ook de onthulling van het spel ‘El amigo invisible’. Kolja wist dat ik hem had en ik wist dat Isaline mij had!! :D
Hierna gingen we nog allemaal naar de slaapkamer van Emma voor een verrassings-mini-feestje voor haar verjaardag! Het was nog gezellig!
Vrijdag 25 februari
Vanmorgen om 8u15 opgestaan met Atka en gaan ontbijten. Om 9u vertrok zij al met de meisjes die ook naar Monteros terug gingen en met enkele die naar Santa Fé moesten. Het afscheid was toch niet zo leuk… Dit betekende dat de reis op zijn einde kwam… Daarna nog een uurtje geslapen en met Rhodee middag gaan eten om 11u30. Om 12u30 vertrokken we met de bus richting Buenos Aires, eindstation. Om 14u stopten we nog bij de ‘Minas de Wanda, de las piedras preciosas’. Dit zijn mijnen waar ze diamanten en speciale stenen uithalen! Nog wel mooi! Het was hier wel gigantisch warm!! Het grappige was dat het dan 5 minuten later regende voor enkele minuten. En dan kwam de zon weer te voorschijn en zag je al het water gewoon uit de grond verdampen! Maf! Gedurende de busrit sliepen we, luisterden we muziek, zagen we een film,.. Ik zat naast Rhodee. Ik had wel nog een beetje last van mijn voet… Uiteindelijk in slaap gevallen. Ik wou niet dat de reis voorbij ging…
Zaterdag 26 februari
Ik werd ’s morgens om 6u wakker. We moesten allemaal uitstappen om 20min onze benen te strekken. Daarna weer verder geslapen tot 10u. Op dat moment reden we juist Buenos Aires Capital binnen. Iedereen zette zijn valiezen in het bureau van YFU. Hier moesten we even wachten tot de bustickets gereserveerd waren om terug naar huis te gaan. Daarna ging ik mee met Rhodee, Jenny en Emma naar de hostel waren Jenny en Emma nog een nacht gingen slapen want zij hadden pas de volgende dag hun vliegtuig terug naar Tierra del Fuego. Terwijl de meisjes zich aan het installeren waren, zijn Rhodee en ik gaan wandelen. Eerst gingen we naar de Obelisco, Calle Corrientes en Calle Florida. Ooo, mijn camera werkte ook weer! Zoals de fotoman voorspeld had!
Rhodee en ik aten ’s middags iets in Avenida 9 de Julio, de breedste weg ter wereld! En daarna vertrokken we naar Plaza de Mayo en bezochten we de Catedral (hier ben ik Belgen tegen gekomen!), Casa Rosada (we hebben op het balkon gestaan waar Evita zong: Don’t cry for me Argentina). Daarna zijn we met de metro naar Palermo geweest. De groene buurt van Buenos Aires. Een botanische tuin bezocht! Heel mooi! Dan terug gekeerd naar het bureau en met Nina vertrokken naar het busstation om samen met haar naar San Nicolas te gaan.
Zondag 27 februari
Opgestaan om 11u30!! Eindelijk nog eens kunnen uitslapen! Geskypt met mama. Dan nog een beetje op mijn bed op gaan liggen, dagboek bijgevuld, tv gekeken,… Om 17u30 met Steffi, een vriendin van Nina, San Nicolas gaan bezoeken. El teatro, Sanatorio (een tempel waar er een verschijning van een maagd is geweest), la costanera (een park met een rivier). Mijn enkel deed weer pijn na een hele dag stappen. We zijn dan een film gaan huren (Live like we know it) en hebben terere gedronken en filmpje gekeken.
Maandag 28 februari
Om 12u opgestaan en met Nina en Patricia (Nina’s gastmama) gepraat. Mijn mails bekeken en mijn officiele terugkomstdatum staat vast :s Ik vlieg de 27ste juni naar Buenos Aires. En de 28ste heb ik om 21u35 een vliegtuig naar Madrid. Hier kom ik aan de 29ste om 14u30. En om 16u30 heb ik al mijn volgende vlucht naar Brussel. In Brussel kom ik dus aan de 29ste juni om 18u40!
Om 16u kwam Brianna, een meisje van Texas in uitwisseling met Rotary. Gepraat, mate gedronken en gaan wandelen in het centrum. Een versgeperste fruitsap gedronken (lang geleden!). Dan weer films gehuurd (Rent en Romeo + Juliet). Pizza gegeten en weer veel en interessant gepraat met Patricia. Romeo + Juliet gekeken en dan gaan slapen.
Dinsdag 1 maart
Om 7u opgestaan, gedoucht en vertrokken met Brianna en Nina richting Rosario. Om 9u30 toegekomen en zowat 30 blokken gewandeld richting het centrum. We hebben de peatonal (voetgangersstraat) gezien, El monumento nacional de la bandera, costanera van de rio Parana, Parque de la Independencia,… Echt héél veel gezien en gewandeld (arm voetje). ’s Avonds met vrienden van Brianna afgesproken en nog terere gedronken en veel gepraat. Ik heb macrametouw gekocht, een leesboek en Cien Sonetes de amor van Pablo Neruda. Om 23u waren we terug thuis!
Woensdag 2 maart
’s Morgens niet te veel gedaan. Een beetje gecomputerd. Met Sofia Vallejo gepraat. Ze is nu officieel mijn verantwoordelijke! Om 15u30 middaggegeten en dan naar het huis van Brianna vertrokken. We hebben Rent bekeken. Daarna teruggekeerd naar het appartement van Nina. Een busticket gekocht om de volgende dag Tigre te bezoeken. Sandwiches gegeten en dan vooral niets gedaan.
Donderdag 3 maart
Que los cumplas feliz! Que los cumplas feliz! Que los cumplas feliz Pieter! Que los cumplas feliz!! FELIZ CUMPLEAÑOS BROERTJE!
We stonden om 7u20 op en vertrokken direct naar de terminal. Hier moesten we 2uur de bus op richting Tigre. Hier hadden we ook afgesproken met Bex (VSA, Buenos Aires Cap.) en Isaline (Frankrijk, Buenos Aires Cap.) en Rhodee. We hebben mate gedronken, een prive-boottocht gehad op de deltas van Tigre. Dan Puerto de Frutos bezocht. Dit is een gigantische feria. Ik kreeg hier ook plots telefoon van mijn vriendinnen in Tucuman! Ze misten me zo hard en wilden weten wanneer ik terugkwam!! Wiii! Wat een toffe vriendinnen heb ik toch!! Terere gedronken aan de brug en dan zijn Rhodee en ik nog ‘Museo de Mate’ gaan bezoeken. Echt mooi en veel bijgeleerd over mate! Dan was het al tijd om terug te keren. 1u met de trein richting Buenos Aires gereden en dan 3u van Buenos Aires naar San Nicolas!! Om 24u waren met terug thuis!
Vrijdag 4 maart
Tot 12u30 geslapen. (Wat een zalig leven heb ik toch hé) Gepraat met Juanma (chef van YFU) en hij vroeg me of ik een artikel (in het Spaans) kan schrijven voor het krantje van YFU Argentinië over de YFU-reis! Natuurlijk wil ik dat doen!!
Dan nog een uurtje gebeld met het thuisfront in België! Het deed deugd! Dan met Vale (vriendin van Nina) en met Nina naar het huis van Brianna gegaan. Mate gedronken en armbandjes gemaakt. Gepraat met de gastbroer van Brianna die nu in Luik op uitwisseling is voor een jaar.
Om 22 vertrokken we naar het huis van Pablo, een vriend van Brianna die chefkok is! Bij hem gaan eten. Daarna naar een jeugdhuis geweest en met hun vriendengroep samengekomen om dan om 4u naar een disco te vertrekken! (die gekke Argentijnen!). Om 6u30 was het feestje afgelopen en had ik dringend mijn bedje nodig!
Zaterdag 5 maart
Een dagje niets doen. Lang geslapen, gecomputerd, valiezen gemaakt, busticket gaan kopen richting Tucuman, terere gedronken (dit is koude mate) en om 21u vertrokken richting Tucuman! Het was een zware rit!! Koud, slecht geslapen…
Zondag 6 maart
Om 10u aangekomen in de terminal. In taxi naar huis gegaan en eerst gepraat met Zule. Voor de rest was er nog niemand wakker. Dan kwamen Vale, Ernesto, Sandra, Andii, Gabii, Mili en Juan! Ik was blij hen allemaal terug te zien! Eindelijk weer thuis! ’s Middags (om 15u30) asado gegeten. Om 16u40 vertrokken richting het huis van Encarna om Encarna en Pau terug te zien!! Wat was ik blij hen te zien!! Veel gepraat! Het regende veel. Om 21u30 teruggekeerd naar huis. De taxi had een platte band…Dan nog met Andii zitten praten, avondgegeten en weer interessant gepraat aan tafel en dan gaan slapen!
Maandag 7 maart
Om 12u30 wakker geworden. Met Vale gepraat en lekker in mijn bedje blijven liggen met mijn zusjes. Middag gegeten, gedoucht en beginnen schrijven aan het verslag voor mijn blog!
Om 18u vertrok ik richting het centrum op zoek naar Lulu en Nicole. Nicole is een meisje van Nieuw-Zeeland die 5 maand op uitwisseling komt in Tucuman. Ze is hier nog maar 1 week! Met haar dan veel gepraat en dan gaan avondeten. Het was echt gezellig! Echt een leuk meisje! Dan met Nicole, Lulu gaan zoeken. Zij zat op een etentje met een heleboel meisjes van Sarmiento. Omdat er een mis was geweest van een quince. Denu terug gezien!! Wat was ik weer gelukkig!! Dan ’s avonds met Gabii en Andii terug gekeerd (want zij waren daar ook!).
Zo, dit is mijn gigantisch lang verslag! Ik hoop dat het jullie toch een beetje geïnteresseerd heeft!
Vanaf nu zullen de verslagen waarschijnlijk een beetje sneller op elkaar volgen en minder lang zijn!
Dikke zoenen uit Argentinië, Tucuman!!
Liesje
EEN REIS VAN 8279KM!!!
